هدهد به دو دلیل مورد توجه است: داستان سلیمان نبی(ع) و داستان منطق الطیر عطار

ماجرای فرودگاه


بسم الله

این سومین متن هست که می خواستم بنویسم راجع به ماجرای فرودگاه و پاک ش کردم. کامل.


نظرم هنوز این هست که این کار و مدل اعتراض درست نبود. اما جزییات رو خیلی شرح نمی دم. شاید زمان که بگذره اشتباه منو به اثبات برسونه و امیدوارم که این طور باشه. امیدوارم.


والسلام.

هدهد
۰ نظر

شبکه های اجتماعی

بسم الله


تجربه ی شرکت در حدود ۴ - ۵ شبکه ی اجتماعی و حضور گسترده در گوگل پلاس نتایجی دربر داشت که در ادامه می آید:

۱) این شبکه ها با هدف سرگرم کردن مردم ساخته شده اند و دنبال هدف جدی بودن در آن سخت است و جذب مخاطب با زدن حرف های خشک و یکنواخت امکان پذیر نیست.

۲) خاصیت این شبکه ها جریان سازی است. جریانی که شخص رو از دنیا واقعی به درون خود می کشه و باعث میشه مخاطب گاهی حتی فکر بکنه که جریان داخل فضای شبکه های اجتماعی واقعن در فضای بیرون در حال رخداد است.

۳) شاید تنها در ایران باشه ولی حضور در شبکه اجتماعی مثل پلاس باعث شده بود من بیش از حد به اخبار دسترسی داشته باشم. به نظرم این مقدار بالا دسترسی به اخبار به خصوص اخبارهای جنجال برانگیز برای یک نفر مناسب نباشه.

۴)‌ نفس اینکه در شبکه های اجتماعی تنها کلام نوشته میشه و امکان پرتاب اشیا و غیره رو نداره از طرفی به منطقی پیش رفتن و عدم درگیری کمک می کنه و از طرفی هم گاهی باعث ایجاد مشکلاتی از قبیل کژفهمی و ... میشه

۵) ای بی خبر بکوش که صاحب خبر شوی، اما نه این قدر. باز برای تاکید. شبکه های اجتماعی قادر هستند اتفاقاتی که در دنیای واقع با کمترین توجه کنار گذاشته میشن رو برای شما تبدیل به دغدغه کنند.

۶) یافتن هزاران هزار دوست واقعی و مجازی مزایا و معایبی داره. از جمله اینکه مثلن من از آدم های سیگاری و اهل هر گونه دود زایی بیزارم و اگر بفهمم دوستم هم سیگاری شده ازش دوری می کنم ولی این فضاها، امکان درک این موضوع رو از آدمها می گیرند و امان از روزی که قرار باشه واقعی بشی و رفیق مجازیت رو در دنیای واقعی ملاقات بکنی و بفهمی با پارادایم ذهنی ات هماهنگ نیست اون وقت اول مصیبته.

من این قضیه رو اولین بار وقتی متوجه شدم که خانم مجری رادیو رو در تلویزیون دیدم و تصویری که ازش در ذهنم بود فروریخت. از این درهم ریختن ذهنم خیلی استقبال نمی کنم. ولی اگر شما دوست دارید بد نیست امتحان کنید!


علی رغم اینکه این سیاهه رو می تونم تا صبح ادامه بدم منتها فعلن تا اینجا بماند. با اینکه بدی های فراوانی برای این شبکه های اجتماعی نقل کردم که همگی از تجربیات شخصی بود اما از اون طرف اتفاقات مثبتی هم هست که در این شبکه ها می توان دید یا ایجاد کرد.

اگر قرار بر شرکت در هرکدام از این شبکه ها باشه باید به نظرم فرد قبلش با خودش کنار بیاد و این نکات مثبت و منفی رو با هم ببینه و بعد تصمیم گیری شو انجام بده.


من دیروز از پلاس اومدم بیرون و به کسی هم نگفتم.:) چون دفعه های پیش که گفتم نتونستم مقاومت بکنم.لیکن این بار فرق داره و نباید برگردم.

دعا کنین همه معتادین شفا پیدا کنن ما هم توش:) ( البته وبلاگ نویسی جریانش با شبکه اجتماعی ها قضیه شون فرق می کنه درست دعا بفرمایید)


والسلام

هدهد
۳ نظر

دفاع مقدس

بسم الله

بسم رب الشهدا والصدقین

هفته دفاع مقدس گرامی. در هفته ی دفاع مقدس تلویزیون بخشهایی از جنگ رو به تصویر می کشه تا آدم های رفته با زمان امروز یاد دیروزشون بیافتند.

داشتم کلیپ آزادی خرمشهر رو می دیدم که یک لحظه فکر کردم عجب لذتی داشته برای تمام رزمنده های سرزمینم، وقتی تونستن با موفقیت خرمشهر رو آزاد کنند. یک لحظه پر شدم از حس غرور و آرزو کردم کاش من هم بین اونها بودم. بین اونها بودم و منم با حضورم و تلاشم می تونستم سهمی در این افتخار و غرور داشتم. تا هروقت یاد اون موقع می افتادم سرم رو بالا بگیرم و بگم: « آره ما بودیم که دست تو دست هم دادیم و تلاش کردیم و لطف خدا شامل حالمون شد تا بالاخره خرمشهر رو پسش گرفتیم»
فکر کردم و فکر می کنم که خب! حالا که اون موقع نبودیم، نمی تونیم هم سهمی در اون پیروزی داشته باشیم چه کار باید بکنیم؟ چه کاری می تونیم بکنیم که در حد و اندازه ی اون کار باشه و موندگار بشه و فردا روز که فرزندانمون به کلیپی در بارش نگاه کردن غرق غرور بشن؟ واقعن هیچ ایده ای درموردش ندارم. نمی دونم واقعن می تونیم اصلن کاری در اون حد و اندازه پیدا بکنیم یا نه؟

اگر ایده ای دارید بسم الله. توی کامنت ها بنویسید تا ما هم شاید راهی به سوی افزایش غرور ملی و افتخار آفرینی برداریم.

والسلام

هدهد
۱ نظر
طراح قالب : عرفان قدرت گرفته از بلاگ بیان