هدهد به دو دلیل مورد توجه است: داستان سلیمان نبی(ع) و داستان منطق الطیر عطار

آنقدر اعتراض کن تا ...


بسم الله


ما مردم ایران از قدیم الایام مردم سر به راه و سر به زیری بودیم. یعنی کلن به هیچی کار نداشتیم. نه اینکه نخوایم ها، خواستیم منتها خیلی وقت ها وسطش حوصله امان سر رفته و ولش کردیم. یکی از مواردی که دست به اعتراضش خوب است و می شد خوب به آن اعتراض کرد، کیفیت خودرو بود که مدتی اعتراض کردیم، بعد یک وامی و سفره ای پهن شد که دیدیم اگر مصرف نکنیم اسراف می شود، وسط اعتراض آن را ول کردیم.

بعد کلن شیوه ی اعتراضی ما را تقریبن هیچ جای دنیا هم ندارد. مثلن ژاپنی و کره ای ها برای اعتراض یک جا جمع می شوند و ساکت و آرام می نشینند تا رئیس جمهور به آن ها توجه کرده و مشکلشان را حل کند. بعد اروپایی ها، کمی تحرک هم دارند و مثلن موقع اعتراض یک راه پیمایی کوچکی هم به بدن می زنند. از آن طرف در کشورهای جهان سوم و چهارم و پایین تر، مردم برای اعتراض خیلی خشن برخورد می کنند و مثلن برای اعتراض به رئیس جمهور سرش را می کنند و می گذارند روی سینه اش. هنوز محققان و بنده نتوانسته ایم کشف کنیم که خب وقتی سرش را کندند چه طور خواسته هایشان را عملی می کنند! ولی به هرحال ما از همه ی این کشورهای اول و دوم و سوم و ... جلو زده و شیوه ی جدید اعتراضی پیدا کرده ایم. در این شیوه ی اعتراضی اول که از قصد افزایش قیمت مطلع می شویم با حمله به محل فروش آن کالا، آن را انبار می کنیم. بعد که خیالمان از ذخیره امان راحت شد، شروع می کنیم به جک و لطیفه اعتراضی! درست کردن. در برخی موارد مثل بلیط هواپیما که امکان ذخیره سازی وجود ندارد از همان اول شروع به ساختن جک و لطیفه می کنیم. همان طور که می بینید در مواردی که نیاز به ذخیره سازی نباشد یا امکان آن نباشد، حداکثر فعالیت مدنی ما، ساخت جک و لطیفه در فضای مجازی و انتشار آن در انواع و اقسام گروه هاست.

یکی دیگر از تفاوت های ما با دنیا در شیوه ی اعتراض، برمی گردد به مدت زمان اعتراض و زمان پایان یافتن آن. در کشورهای ژاپن و کره و ... یا رئیس جمهور اشتباه کرده که عذرخواهی می کند و نهایتا اگر خیلی بد باشد، استعفا می دهد یا مردم که وقتی دلایل را شنیدند قانع می شوند و به خانه هاشان می روند. در اروپا، مردم اگر قانع نشوند در نهایت و وقتی اوضاع حاد می شود چند عدد ماشین آتش می زنند و پلیس آن ها را کمی نوازش لطیف و پدرانه می کنند و تمام می شود. اما در ایران ما اساسن وقتی اعتراض را پایان می دهیم که مطمئن باشیم که هیچ زاویه ی پنهانی از مساله نمانده باشد که بتوانیم برایش جک و لطیفه بسازیم. در واقع مدت زمان اعتراض به استعدادهای نهفته در مردم برای ایجاد لطیفه برمی گردد و اینکه آن ها در زمان شنیدن خبر گرانی در چه حالی بوده باشند. یکی از نکات پیچیده و پنهان در اعتراض ما این است که ما اساسن قائل به نتیجه نیستیم و وظیفه ی خود می دانیم که کارمان را درست انجام بدهیم. با توجه به این موضوع ما بعد از مدتی که خبر گرانی قبلی دلمان را زد، در انتظار خبر گرانی بعدی می نشینیم. در مدت زمان ما بین گرانی ها هم برای آنکه آمادگی مان از بین نرود نسبت به مسائل بسیار دون شانی مانند آلودگی هوا اظهار فضل های کوچکی می کنیم و تمام.

در نهایت آنچه ما را به اینجا رسانده همان طور که در ابتدا هم عرض کردم، سر به زیری و سر به راهی ما بوده است و نیست جز این. خدا پدر این شبکه های اجتماعی نظیر تلگرام را هم بیامرزد که سرعت ما را در اعتراض به گرانی ها بالاتر برده و الحمدلله دیگر مسئولان بدون دغدغه می توانند هر روز خبر گرانی منتشر کنند و ما تا پایان شب اعتراضمان را تمام و کمال انجام بدهیم.

والسلام

هدهد
زهـرا ...
۱۴ آذر ۱۷:۲۱
طنز تلخ ...
پاسخ :
: ---B
سیده زهرا میم
۱۴ آذر ۱۷:۵۳
ما آدمای بدبخت و غمگینی هستیم :|
پاسخ :
نه فقط آدمای ساده ای هستیم که زود به همه چیز عادت می کنیم.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
طراح قالب : عرفان قدرت گرفته از بلاگ بیان