هدهد به دو دلیل مورد توجه است: داستان سلیمان نبی(ع) و داستان منطق الطیر عطار

دنیای مجازی-آسیب ها

بسم الله.


چند وقت پیش در تلویزیون تحت عنوان برنامه ی شوک با یک رهاشده از بند اعتیاد صحبت می شد. این آقا در جایی از مصاحبه گفتند: «تمامی اون چیزهایی که درباره ی مواد مخدر شما به صورت حرف می گید رو من تجربه کردم...» از این جای برنامه به بعد من طور دیگری به حرف های ایشان گوش می دادم چون می دانستم مسیری را رفته و تجربه ی تلخی را لمس کرده که حالا از آن مسیر و اتفاقات آن برای من می گوید.

حالا ماجرای ما و فضای مجازی هم همین است. شاید پدر و مادرها وقتی حرفی را بزنند به مذاق بچه ها خوش نیاید. چون بچه می داند که آنها شاید حتا کار کردن در آن فضا را تحربه نکرده باشند. حتا صحبت های یک روان شناس مسن هم گاهی در باره ی شبکه های مجازی قابل شنیدن توسط کاربران نیست. چرا که آنها می دانند وی حتا برای لحظه ای و حداقل جایی هم چون وایبر و ... فعالیت نداشته است.
من امروز به عنوان کسی می خواهم درباره ی فضای مجازی و آسیب های آن بنویسم که آن را لمس کرده ام. برخی آسیبهایش را خودم لمس کرده ام و برخی آسیب هایش هم دامن دوستان واقعی ام را گرفته و آنها بعد تر برایم از تجربیاتشان گفته اند. بنابراین اگر فکر می کنید که دوست دارید گاهی درباره ی آسیب های این شبکه ها هم اطلاعات کسب نمایید و با دید بازتری درباره ی این شبکه ها، در آنها فعالیت کنید، ادامه ی این پست را بخوانید. البته فکر می کنم که آسیب ها در چند بخش ارائه شوند.

اما بعد.
شاید بد نباشد که به سابقه ی فعالیت در شبکه های مجازی خود نیز اشاره کنم. این نه از این باب است که خدایی ناکرده بخواهم فخرفروشی بنمایم یا نشان بدهم که چیز زیادی می دانم. تنها از این باب که بدانید با یک مشاور و روان شناس که خود را معتاد جا زده طرف نیستید :) . نزدیک به ۳ سال در گوگل پلاس و ۲ سال در اینستاگرام به صورت فعال بوده ام و شبکه هایی مثل فی.س بوق :) و تانگرام و چند شبکه ی کمتر آشنا را هم تجربه کرده ام. البته به دلیل جاذبه ی پایین آنها طبعا ادامه ندادم. فعالیت ام در گوگل پلاس شامل صفحه شخصی ام و یک انجمن عکس از ایران می شود که خب هنوز کم و بیش زنده است و انجمن به لطف خدا به خوبی در حال رشد است. اما در مورد نرم افزارهای ارتباطی هم باید بگویم که با توجه به اقبال عمومی به وایبر از آن استفاده می کنم. باز در اینجا هم چند نرم افزار دیگر هم هستند که استفاده شده اند یا هنوز هم می شوند. این خلاصه ی خیلی مختصری ( !! حالا مختصرش این بود!! :) ) بود از آنچه بر من گذشته.
هم اکنون که در حال نگارش این مطلب هستم هنوز دسته بندی دقیقی از آسیب های مد نظر خود ندارم. بنابراین آسیب هایی که در طول نگارش بخش های مختلف این مطلب نظرم می رسند را می نویسم و در نهایت احتمالن در بخش جمع بندی به آنها اشاره خواهم کرد.

بخش اول :
«انفجار اطلاعات»
ما در دوره ای زندگی می کنیم که اگر در کوچک ترین ده کوره ی کوچک ترین کشور دنیا کوچک ترین اتفاقی بیافتد به ثانیه ای نمی کشد که از آن با تمام جزئیات مطلع می شویم. این موضوع باعث شده تا به این دوره این نام یعنی دوره ی انفجار اطلاعات اطلاق بشود. این موضوع تنها به واسطه ی اینترنت به وجود آمده است و تا اینجای بحث پای شبکه های مجازی به وسط نیامده است. اما شبکه های اجتماعی و لوازم ارتباط جمعی مجازی نظیر وایبر و تلگرام و بیسفون و ... چه نقشی را در این بازی ایفا می کنند؟
مغز ما انسان ها در  طول روز اطلاعات را از منابع مختلف دریافت می کند و کار طبقه بندی و سامان بخشیدن آنها را به زمانی موکول می کند که فعالیت های دیگر مغزی کاهش یافته است و اصطلاحن ما در خواب هستیم! حال ما در دنیایی در حال زندگی هستیم که دسترسی به هر گونه از اطلاعات با یک کلیک امکان پذیر است و میزان دسترسی به اطلاعات در دوره ی ما بسیار ساده شده است. با توجه به زمان محدود خواب در شبانه روز و هم چنین تغییر زمان های خواب انسان های کنونی! مغز با انبوهی از اطلاعات طرف است که باید در طول خواب مرتب سازی کند و آن ها را به طبقه و رسته ی خاص خود بفرستد.
در چنین شرایطی کسی که بدون هیچ مرز و قیدی به استفاده از اینترنت مبادرت می ورزد، چشمه ی جوشان اطلاعات را می چسباند به ذهن مبارکش و این گونه است که اطلاعات از هر نوعی بدون هیچ فیلتری(البته فیلترهای دوستان عزیزمان هست ها) به ذهن می رود. وایبر و تلگرام و ... هم به این اتفاق کمک می کنند و اگر خدایی ناکرده خبری را ندیده باشید به لطف آن می توانید از آن هم با خبر بشوید.
نتیجه ی این ورود بی حد و مرز اطلاعات به ذهن، مشوش شدن آن است. ذهن در مدت زمانی که در حال بررسی و طبقه بندی اطلاعات است، نمی تواند روی موضوع ثانوی تمرکز کند. بنابراین افرادی که به استفاده ی بی رویه از این اطلاعات مبادرت می ورزند، در فعالیت های عادی متوجه عدم تمرکز خود می شوند. این مساله در دانشجویان و دانش آموزان باعث خواهد شد که نتایج امتحان و سطح درسی کاهش یابد. میزان این کاهش البته رابطه ی مستقیمی با توان مدیریتی افراد و سطح درگیر شدن آنها با خبر خواهد بود. درباره ی این موضوع در بخش های بعدی توضیح بیشتری خواهد آمد.



با توجه به طولانی شدن این موضوع، اجازه می خواهم تا در بخش دیگری به ادامه ی این مطلب بپردازم.


هدهد
حسین غفاری
۱۸ بهمن ۱۷:۲۶
سلام

این نوبت که به مقدمات گذشت. ان شاء الله که پیراسته تر و شفاف تر از این تجربیات بنویسید.
احمدیان
۲۳ بهمن ۰۰:۴۴
با سلام
گفته های شما کاملا درست،ولی هر چیزی در این دنیای خاکی هم مفیده و هم مضر و بستگی به روش استفاده از اون داره،مثل یه لیوان آب که گاهی میتونه یکی رو از تلف شدن بر اثر تشنگی نجات بده و ار طرف دیگه میتونه یه نفر رو خفه کنه...پس اگه شیوه درست هر چیزی رو پیش بگیریم مسلمأ موجب پیشرفت ما میشه نه به بیراهه رفتن..  و اگه همه چیز فرهنگ سازی شده پیش بره و هدف گذاری شده باشه ،به نظر من هیچ آسیبی به دنبال خودش نداره...
پاسخ :
با سلام

بنده هم به این مساله واقف هستم که شبکه های اجتماعی جنبه های مفیدی دارند و اتفاقن از طرفداران وجود آنها هستم. در این سلسله مقالاتی که ان شاالله خواهم نوشت، قصد دارم از اتفاقاتی که ممکن است در این شبکه ها و دنیای مجازی رخ بدهد اطلاعاتی ارائه بدهم.
تلاش بنده هم این است که آسیب های موجود را برای استفاده کنندگان بیان کنم تا اگر در موقعیت مشابه قرار گرفتند صحیح ترین تصمیم را بگیرند.
با تشکر از نظر شما :)
حرف تو
۰۵ آذر ۰۶:۵۲

سلام، با تشکر از شما

 

"دنیای مجازی-آسیب ها"

 

با آدرس: http://www.harfeto.ir/?q=node/46529

 

در سایت حرف تو انتشار یافت.

 

هدیه سایت حر ف تو: امام حسین (ع) : کسانی که رضایت مخلوق را به بهای غضب خالق بخرند، رستگار نخواهند شد.

یا علی

پاسخ :
یا علی
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
طراح قالب : عرفان قدرت گرفته از بلاگ بیان