هدهد به دو دلیل مورد توجه است: داستان سلیمان نبی(ع) و داستان منطق الطیر عطار

کربلا/محشر منا

بسم الله

اول:
وقتی که قیامت برپا شود، همه از قبرها بیرون می آیند،
کسی را با کسی کاری نیست،
همه منتظر رسیدگی به اعمالشان هستند.
هرکسی تنهای تنهای تنهاست. تنهای تنهای تنها با تمام اعمال خوب و بدش.

دوم:
داریم به محرم نزدیک می شویم.
صحرای کربلا،
گرما،
بی آبی،
عطش...

سوم:
آنها که به حج می روند، حساب خود را با بنده های خدا صاف می کنند. صاف صاف، تا جایی که بتوانند و یادشان بیاید. می ماند حساب خود خدا که کم و زیادش را صاف می کنند و آماده اند تا دوباره همچو کودکی که دوباره متولد میشود، از نو آغاز کنند.


پایان:
من از هر زاویه ای که عکس‌ها و فیلم‌های فاجعه ی منا را دیدم و آنچه که از بازمانده ها شنیدم، جز برپا شدن محشری صغرا و کربلایی نو، ندیدم.
خدا به آنها که مانده اند، رحم کند. آنها نادیدنی و ناگفتنی ها را دیده و زیسته اند. خدا صبرشان دهد.
خدا به آنها که عزیزی از دست داده اند، صبر دهد که این مصیبت و درد، تسکین ناپذیر است.

والسلام

هدهد
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
طراح قالب : عرفان قدرت گرفته از بلاگ بیان