هدهد به دو دلیل مورد توجه است: داستان سلیمان نبی(ع) و داستان منطق الطیر عطار

صدای بی سیما


بسم الله


چند وقتی هست که صدای بی سیمای ما تعداد بی شماری شبکه را به مجموعه شبکه هایش اضافه کرده. کاری که در نگاه اول بسیار مغتنم است. چرا که تغییر و تحول و تنوع جز جدایی ناپذیر انتظارات مردم از رسانه هاست. اما وقتی نگاهی به شبکه ها و تولیداتشان در یک روز می اندازی متوجه می شوی که نه! انگار یک چیزی را کم دارند.

در حال حاضر نزدیک به ۲۰ شبکه در تهران و کل ایران پخش می شوند. شبکه هایی مانند مستند، نمایش، نسیم و ... . اگر شما هم مثل من باشید که نگاهتان هر از گاهی به تلویزیون می افتد متوجه شده اید که این شبکه های محترم تقریبا چیز جدیدی نشان نمی دهند. این تقریبا هم برای آن است که هر ده هزار سال یکبار یک سریالی چیزی هم تولید می کنند ولی در کل تولیداتشان متوقف است. در واقع با اسم گذاشتن روی مردم ایران که آدم های نوستالژی دوستی هستند، تمام تولیدات سی ساله اشان را بار دیگر به نمایش می گذارند. از شبکه ی نمایش که فیلم و سریال های قدیمی که در آن بزرگان هالیوودی بچه بوده اند را نشان می دهد تا شبکه ی سوم که سریال گروه تجسس را برای بار چندم پخش می کند. یا حتی شبکه ی پویا که پویایی خاصی ندارد و هنوز هم سریال فوتبالیست ها را نشان می دهد. لااقل می توانستند البته این فوتبالیست ها را با کمی تغییر پخش کنند تا دلمان را نسوزانند. مثلن در نسخه اصلی فوتبالیست ها دو ساعت طول می کشید تا به ته زمین برسند یا وقتی می پریدند یک هفته روی هوا بودند، ولی می شد حالا و وقتی برای کودکان دوره جدید می خواهند پخشش کنند، این زمان را به مقدار کمتری برسانند.

در هر حال به نظر می رسد، ته دیگ بودجه ی رسانه ی ملی درآمده و نمی توانند دخل و خرجشان را جفت و جور کنند. در چنین شرایطی به نظر بنده مسیری که رسانه های غربی می روند قابل استفاده در ایران هم هست. به این شکل که شبکه ها کل یک سریال را خریداری نمی کنند و تنها چند قسمت اش را خریداری می کنند و اگر واکنش های مثبتی نسبت به این سریال دریافت کردند به تولید ادامه آن بودجه اختصاص میدهند. به این ترتیب بودجه ها برای سریال های کم مخاطب تلف نمی شود. از طرفی مخاطب هم نظرش محترم شمرده می شود و حق انتخاب بیشتری خواهد داشت.


در آخر آنچه صدای بی سیمای ما نیاز دارد نه بودجه که تغییر رفتار است تا بتواند اعتماد مردم را بازسازی کند و بتواند دوباره خانه های ایرانی را با معیارها و ملاک های اسلامی پر کند ( چیزی که امروز واقعن خیلی محدود در خود دارد.)

هدهد
ص
۱۶ اسفند ۰۸:۲۹

درباره ی ناکارآمدی و عدم اثربخشی و مازاد نیروی انسانی سازمان حرف زیاده.

اما این واقعیت غیرقابل چشم پوشی هم وجود داره:

همه ی بودجه ی مصوب این سازمان عریض و طویل در سال ۹۴ (با بیش از پنجاه شبکه تلویزیونی و هفتاد شبکه رادیویی) به اندازه ی بودجه ی ساخت یازده کیلومتر کنار گذر شهر رودبار در همین سال است!

دولت محترم کلا لطف دارند.

پاسخ :
دولت برای خصوصی سازی دو روش داره.
یا به زبون خوش خصوصی میشن یا خصوصی می کندشون.
در مورد صداسیما سیاست دوم رو اتخاذ کرده. به زور می خواد صداسیما روی پای خودش وایسته!!
واسه همینه بودجه نمیده. :)
. خانم الف .
۱۶ اسفند ۱۰:۲۰
کمیتِ بدون کیفیت..
یه سریالُ یه شبکه میذاره، دو ماه بعد همونو شبکه ی آی فیلم میذاره.
نمایشم که بنا رو گذاشته به پخش فیلمای عهد قدیم خارجی که نمیدونم واقعا چقد طرفدار داره!!!!
وای گفتین این فوتبالیستا! بار چندمه پویا پخشش میکنه؟ میگن درخواست پخش زیاده :/
و ادامه ی شبکه ها..
این بین یکی دو تا شبکه هستن که به نسبت بقیه برنامه هاشون خیلی خوبه..
اما در کل، صدا و سیما درست شدنی نیست انگار!
پاسخ :
وقتی از یه شبکه میگیم یعنی از کلیت ش راضی هستیم. به نظرم فقط شبکه ورزش هست که راضی ام ازش. شبکه نسیم هم فقط به خاطر خندوانه هست که خوبه وگرنه باقی برنامه هاش ...
صدا و سیما یک تغییر اساسی و از بنیان نیاز داره.
حسن
۱۶ اسفند ۱۱:۲۳
در بیان نقد چه خوب است در ابلتدا به نقاطقوت پرداخت و در ادامه نقاط ضعف و همچنین راهکار مناسب هم بیان کرد.
آیا واقعا صدا و سیما هیچ نقطه مثبتی ندارد؟
آیا هیچ کدام از این شبکه ها خوب کار نمیکنند؟
به راستی صدا و سیما به همه نقاط ضعفش به عنوان علمدار رسانههای جبهه مقاومت به تنهایی در مقابل این تهدیدات رسانه ای غرب نه ایستاده است؟

نقد ها بسیار زیبا و خوب است ولی ایکاش خوبی ها را هم میگفتید

پاسخ :
راستش بنده از عنفوان کوچکی مخاطب دائم تلویزیون بوده ام و اکثر اوقات در برابر برنامه های اون نشستم. شاید برای کودکی من که کیفیت تلویزیون ها در پایین ترین سطح بود، آن کارتون ها و فیلم ها مایه ایجاد جذابیت میشد. اما واقعا امروز دیدن سریال های دهه ۸۰ آمریکا و کارتون های رنگ و رو رفته چقدر برای مخاطب جذابیت ایجاد می کنه؟ آیا کودکان ما که امروز با انواع و اقسام وسایل ارتباطی در تعامل هستند اساسن از دیدن یک کارتون چندین بار مصرف شده لذت می بره؟
نقاط قوت؟ من یک مخاطب هستم و از جزئیات خبری ندارم و قضاوتم تخصصی نیست. بر همین اساس شاید به لحاظ تخصصی نقاط قوت بسیاری متوجه صداسیما باشد ولی آنچه من از برنامه ها دریافتم می شود نقاط قوت نیست. شاید بتوان گفت که در پخش برنامه های ورزشی قوت هایی داریم یا در تولید سریال های تاریخی. ولی این همه ی تلویزیون نیست و همه وقت ش نیست.
صحبت از این نیست که هیچ وقت تاریخ خوب نبوده اند. حرف این است که در سال های اخیر که باید بهتر می شدند و قوی تر در جذب مخاطب، اتفاقن ضعیف تر شده و ضعیف تر عمل کرده اند.
صدا و سیما به عنوان علمدار جبهه مقاومت در مقابل تهدیدات رسانه ای غرب نایستاده. صدا و سیما این سال ها اگر درست عمل می کرد لازم نبود هر چند وقت یک بار نیروی انتظامی ماهواره ها را از خانه مردم جمع کند. اگر صدا و سیما به عنوان علمدار جبهه مقاومت درست عمل کرده بود امروز درباره لیست انگلیسی و انتخاب لیست انگلیسی بحثی نبود.
صدا و سیما مقلد تام و تمام برنامه های غربی ست. ایده سازی و جریان سازی در آن وجود ندارد و شکل و فرم ها با تغییر ذائقه مخاطب پیش نمی رود. اساسن صدا و سیما ذائقه سازی هم ندارد. کاری که در اکثر شبکه های تلویزیونی خارجی رخ می دهد. مثالش هم برنامه شب کوک که حاضر و آماده است.

. خانم الف .
۱۶ اسفند ۱۴:۱۵
اهل دیدن مسابقات ورزشی نیستم.
خندوانه برنامه ی خیلی خوبی بود.
اما شبکه ی مستندم عملکردش خوبه..
افق هم همینطور خیلی.. به نظرم.
پاسخ :
برخی مستند هایی که دیدم کیفیت ش خوب بود. با توجه به اینکه قبلن مستند کمتر نشون میدادن الان خیلی تکراری نیست الحمدلله

شبکه افق... خوبه ها... ولی...
. خانم الف .
۱۶ اسفند ۱۸:۰۳
ولی؟
پاسخ :
ولی کاش هدف گذاری ش رو در جذب دسته ای از مخاطبان قرار نمیداد.
. خانم الف .
۱۷ اسفند ۰۱:۲۸
چکار باید کنه به نظرتون؟
چطور دیگه باید جذب کنه؟

قبول دارم که مخاطبای افق خیلی کم و یه عده ی خاص ان..
اما خب چه میشه کرد؟
پاسخ :
من خیلی رسانه اش رو نمی دونم. ولی اینکه یه گروهی کنار بشینن و هی تو شبکه و تو جمع های خودمونی از بدی جامعه و ... بگه خوب نیست و هیچ اثری تو جامعه نمیذاره.
بهترین و درست ترین شکل ش تا اونجا که من فهمیدم اینه که بیایم و توی جامعه حل بشیم. بعد حرف ها رو بزنیم. کاری شبیه به چیزی که برنامه ثریا انجام داد. اومد توی شبکه یک، یک برنامه با معیارهای انقلابی و ... درست کرد.
متاسفانه شبکه درست کردن یعنی مرزبندی کردن بین ما و اونهایی که غیر از ما هستند. در حالی که ارزش هایی که داخل شبکه ی افق به دنبال ش هستند، علی القاعده ارزش های اصیل انقلاب اسلامی هست که خط مشی تمام شبکه ها باید باشه و نه تنها یک شبکه.
اگر قرار به عریان گفتن برخی حرف هاست، که خب این که هنر نیست. هنر این هست که چنان در لابه لای آنچه نشان میدهی پیام و حرف ت را بزنی. حرف داشته باشی و درست آن را بزنی.
سجاد
۱۸ اسفند ۱۴:۳۷
به نظرم تحلیلت درباره شبکه افق درست نیست
من تا به حال تو شبکه افق از بدی جامعه و فلان گفتن و... ندیدم
اصا من برنامه های رادیکال اینجوری تو شبکه ندیدم!
لا اقل در خانواده ما به سلایق بسیار گسترده و متفاوت شبکه افق یکی از شبکه های خوب حساب میشه

البته من در یک پست دیگه نظرمو راجع به صدا و سیما گفته بودم!
:-)
پاسخ :
شبکه ی خوبیه ولی زیادی جدیه. ؛)
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
طراح قالب : عرفان قدرت گرفته از بلاگ بیان