هدهد به دو دلیل مورد توجه است: داستان سلیمان نبی(ع) و داستان منطق الطیر عطار

پست ننوشته

بسم الله


چندتا پست با موضوعات مختلف نوشتم و پاک کردم. فکر می کنم دچار وسواس فکری شدم. حتی شاید همین پست رو هم پاک کردم.

تفاوت فضایی که شبکه ی اجتماعی با وبلاگ داره رو کم کمک دارم متوجه میشم. شاید همین دلیل این وسواسه باشه.

یه اعلام برنامه می خوام بکنم.
:)

تیترهایی که برنامه دارم راجع به اونها بنویسم : اعدام، فمینیسم، امر به معروف و نهی از منکر و ...

درباره ی همه ی این تیترها قبلن و بعدتر افراد زیادی نوشته اند و خواهند نوشت. ولی خب! براساس اسم وبلاگ قرار هست که من از حرفهایی بگم که شاید کمتر گفته شده یا کمتر دیده شده. سعی می کنم چیزهایی رو بگم که دیده نشده یا کسی بهش توجه نکرده.

در این باره هم مدعی نیستم و اگر نظرات کارساز شما رفقای همراه نباشه کلاهم پس معرکه است و نمی تونم به جایی برسم. نظرات رو باز گذاشتم تا بدون اسم و راحت بتونین کامنت و نظر بذارید.

یه نکته ی کوچولو و بعد تمام. اینکه من خیلی راجع به سیاست حرف نمی زنم. نه اینکه نتونم! که تو ایران همه یه پا سیاست مدارن الحمدلله:) منتها محدودیت هایی دارم که به همین دلیل مسایل سیاسی رو با چاشنی داستان برای شما تعریف می کنم. البته همه ی داستان هایی که شاید بعدتر بگم همش سیاسی نیست و برخی اش واقعن داستانه:)

بالاخره ما انسان هستیم و حب نفس داریم. متوجهید که چی می گم؟

هدهد
مــ ــــازح
۲۰ شهریور ۱۸:۱۹
سلام
واقعا تفاوت فضایی خیلی زیاده. من هم وسواس نوشتن پیدا کردم. ولی بالاخره بعد از مدتها آپ کردم
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
طراح قالب : عرفان قدرت گرفته از بلاگ بیان