هدهد به دو دلیل مورد توجه است: داستان سلیمان نبی(ع) و داستان منطق الطیر عطار

لیله الرغائب


بسم الله


دیشب شب لیله الرغایب بود. ترجمه های متفاوتی از این شب شده و برخی به نام شب آرزوها می شناسندش. اشکال ندارد که این هم باشد ولی همان طور که احتمالن همه ی شما حداقل یک بار در طول دیشب شنیده اید، ترجمه صحیح رغبت آرزو نیست. یعنی شبی که تکلیف خودت را با خودت مشخص می کنی.

در شب که کسی بیدار نیست جز همان بیدار همیشه بیدار، خودت هستی و خودت و او که از تمام رازها و حرف های ناگفته ات آگاه است و تو را بهتر از هرکسی می فهمد. این شب خاص، تکلیف ت را معلوم می کنی. اینکه کدام طرفی می خواهی باشی. به کدام سمت و سو هدفت را گذاشته ای و می خواهی با کدامین گروه در این عالم همراه شوی.

در این شب به خصوص، اعلام می کنیم که مسیرمان این طرفی ست و می خواهیم در این جهت حرکت کنیم و بعد از خدا می خواهیم که «خدایا مسیرمان و هدفمان و روشمان معلوم است اگر تو یاری مان نکنی جز به نابودی نرسیم و اگر در مسیر تو نباشیم رو به فنا گذاریم. پس از تو یک چیز بخواهیم و آن موکل ما بودن است.»

پس «علیک توکلت و الیک مصیری فانت خیر المتوکلین»

هدهد
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
طراح قالب : عرفان قدرت گرفته از بلاگ بیان