هدهد به دو دلیل مورد توجه است: داستان سلیمان نبی(ع) و داستان منطق الطیر عطار

آیه نوشت جز چهارم

بسم الله

وَلَا یَحْسَبَنَّ الَّذِینَ یَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَیْرًا لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَیُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَلِلَّهِ مِیرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ

ما آدم ها، دارایی های مختلفی داریم، ولی عموما وقتی به مرحله حساب و کتاب می رسیم تنها مال و اموال و سرمایه را دارایی می بینیم و اگر انفاقی هم می خواهیم بکنیم، خودمان درگیر دو دو تا چهارتاهای مرسوم آن می کنیم. درحالی که دارایی هایی داریم ارزشمندتر از این مال و اموال که گاه در بخشش آنها اتفاقا بخیل تر از مال و اموال مان می شویم. چندتایی از این دارایی ها را می گویم شما قضاوت کنید.

۱- سلامتی
یکی از مهم ترین دارایی های ما، سلامتی ست. کافی ست که یک روز یک زخم کوچک انگشت دستمان بردارد تا حاضر باشیم بخشی از اموالمان را بدهیم تا دوباره سلامت مان را به دست بیاوریم. حالا بخل ورزیدن اینجا را چه طور تعبیر می کنید؟ چه طور میشود بخیل نبود؟ من خودم موقع نوشتن همین قسمت بود که فکر کردم به کارت های اهدای عضو. خب ما که در حین حیاتمان به همه اعضایمان نیاز داریم. ولی بعد از مرگ چه؟ وقتی که هنوز اعضای ما قابل استفاده هستند و میتوانند برای حداقل یک نفر دیگر حیات ایجاد کنند؟ فقط همین نیست ها.  از همین نگاه می توان ایثار را هم استخراج کرد و جهاد را. بسته فکر نکنید.

۲- علم
این یکی را مطمئن هستم که همه شما یک بار طعم اش را چشیده اید. چندبار مطلبی را بلد بوده اید و حاضر شده اید به کسی که بلد نیست یاد بدهید؟ چند بار برای خودتان اتفاق افتاده؟ در مدرسه و دانشگاه و فضای کاری و ... چند بار با آدمهایی رو به رو شدید که حاضر بوده اند، خالصانه و بی چشم داشت، از سر انفاق، دانسته شان را در اختیار دیگران قرار بدهند و به آنها یاد بدهند. از آنچه بلدند به کسی که محتاج یاد گرفتن ست ببخشند و کمک کنند؟  این جا و وقتی که بحث رقابت های داخل مدرسه ای و دانشگاهی و کاری پیش بیاید، آن وقت داستان فرق می کند. مخلص کلام اینکه می شود این نگاه را گذاشت کنار حدیث امام علی علیه السلام که  «کلُّ شَیءٍ یَنقُصُ عَلَى الإنفاقِ إلاّ العِلمَ » و برای دانسته هامان فکری کنیم قبل ازاینکه بل هو شر بشوند.

۳- قلب مهربان
برخی دارایی ها را ما داریم و کم می انگاریمشان. همین قلب مهربان. که برای همه خیرخواه ست و بذر محبت می تواند در زمین خدا بکارد. در محبت کردن به بنده های خدا بخیل نباشید. اگر این قلب و مهربانی و عشق را خدا به ما داده به خاطر بخیل بودن مان در مهربانی کردن به دیگران مورد بازخواست قرار می گیریم...
پس نیت کنید و مهربان باشید.

۴- زمان
چقدر برای کسانی که در اطراف ما هستند وقت می گذاریم؟ چقدر برای پدر، مادر، برادر و خواهر وقت می گذاریم. اصلا حواسمان هست که بخشی از زندگی ما و زمان ما، متعلق به آنهاست؟ یا دنیا ما را با خود برده؟ اگر فقط زمانمان را برای خودمان نگه داریم،آن وقت برای بخل ورزیدنمان باید جواب داشته باشیم ها.بل هو شر...

از این دارایی ها ما زیاد داریم. فی الواقع چون هرچه داریم، از خداست، این آیه مصداق همه و همه شان می شود. فقط ما باید بدانیم که چه طور نباید در هر مورد بخیل باشیم. چه کار آسانی در ظاهر و سختی در باطن.
دیگر چه دارایی هایی داریم و چه تعبیری برای بخل ورزیدن برایشان می توان یافت؟ چه تعبیری برای بخل نورزیدن اش؟

پ‌ن: آیا نباید این آیه، شما را به این فکر بیندازد که در دعا کردن بخل نورزیده و بزرگ بزرگ دعا کنید و برای همه دعا کنید؟ خب التماس دعا

هدهد
zar ..
۲۱ خرداد ۲۰:۳۹
دوباره یادم افتاد واسه کارت اهدا عضو اقدام کنم. از جای دیگه خیر نرسیده بلکه خدا بخواد و از این راه بتونم خیری برسونم. سپاس :)
پاسخ :
التماس دعا
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
طراح قالب : عرفان قدرت گرفته از بلاگ بیان