هدهد به دو دلیل مورد توجه است: داستان سلیمان نبی(ع) و داستان منطق الطیر عطار

سال نو میمون و مبارک باد


بسم الله


حال که قضا و قدر دست در دست هم به مهر داده اند تا سالی نو را در کنار خانواده خود و دوستان عزیزمان باشیم، ابتدای سخن را با شکر و سپاس از آفریننده زیبایی ها می آغازیم. منت خدای راست عز و جل، که طاعتش موجب رحمت است و به شکر اندرش مزید نعمت...

پیش و پس و در حین شکر از خدای تعالی، آرزوهای رنگارنگ و زیبا برای همه ی شما دوستان دارم و امیدوارم این سال جدید پر باشد از اتفاقات لطیف و پر انرژی. اتفاقاتی که لبخند بر لبانتان بیاورد و تا همیشه در خاطرتان نقش ببندد.

در راستای اینکه زمان پستی که لینکش اینه داره کم کم تموم میشه و باید جمع بندی بکنم دوستانی که جامانده اند لطفن جا نمانند و برای رسیدن به جایزه های نفیسی که در نظر گرفته شده، آستین بالا بزنند و تایپی بکنند و خلاصه این جایزه ها روی دست ما نمانند.

امسال سال میمون هست و از همین حالا، باید خودمان را آماده کنیم که چی توز بعد از سالها بتواند یک استفاده ابزاری مناسب از این میمونش بکند. امیدوارم سال میمونی برای شما هم باشه و بتونید استفاده ابزاری مناسبی ازش بکنید. :)

باز هم سال نو مبارک و پر از حال خوب برای خودتون و خانواده تون و اعوان و انصارتون.

آرزوی بعید این چند سال اخیرم رو هم باید تکرار کنم شاید که یک وقتی برآورده بشه:

      - امیدوارم جنگ در دنیا به پایان برسه. جنگ هایی که آتشش رو سران و قدرتمندان تند می کنند و دودش به چشم مردم میره. جنگ هایی که درش قدرتمندان سالم و سرحال می مونن تا باز هم حکمرانی کنن و مردم عادی هستند که قربانی زیاده خواهی حاکمانشون میشن.

       - امیدوارم امسال حواس ها بیشتر به زمین جمع باشه. محیط زیست عین خونه ی ماست. عین مادر ماست. باید حواسمون بهشون باشه.


هدهد
۱ نظر

شیخ نمر


بسم الله


شیخ نمر شهید شد.

بعد عده ای احمق، دوباره یکسری کارهای احمقانه انجام دادند و در حال برنامه ریزی برای انجام دادن هستند. تاریخچه ی حماقت ها البته طولانی است اما بخشی از آن را می نویسم:


حمله به سفارت انگلیس، اولین نمونه از این اقدامات بود. عده ای از هم‌دانشگاهی های ما که این کار را انجام دادند انتظار داشتند مردم انقلابی با دسته گل به استقبالشان بروند، اما آقای خامنه‌ای، با این حرکت مخالفت کردند. قبل از موضع رهبری هم می شد کمی فکر کرد و به دلایل عقلی عدم تسخیر سفارت دست یافت. اگر همان دوستان فکر می کردند! اول اینکه تسخیر لانه ی جاسوسی در زمان انقلاب رخ داده و حداقل می توان برای آن توجیه آورد که هنوز پایه های امنیتی کشور محکم نشده ولی این تسخیر در زمانی رخ داده که کشور وضعیت آرامی داشته است. دوم اینکه حمله به سفارت هرکشوری تبعاتی را ممکن است برای سفیر کشور خودمان داشته باشد. حالا انگلیس خیلی مدرن برخورد کرد و به بستن سفارت کفایت کرد ولی ممکن بود خطرات جانی برای سفیر داشته باشد. سوم اینکه این سیگنال به تمام دنیا ارسال شد که ایران به لحاظ امنیتی مشکل دارد و همان یک ذره توریستی هم که به کشور می آمد، دیگر پایش از ایران قطع شد.

حملات بعدی هرچند مجازی بودند ولی ثابت کردند حماقت شعبان بی مخانه هنوز در رگ های عده ای جریان دارد. حمله به صفحه ی فیس بوک مسی و داور و خانم مجری و ... . حملاتی که باعث شد این افراد صفحات خود را ببندند و همراه با آن قضاوتی در مورد مردم ایران در ذهنشان شکل بگیرد.

آخرین این حماقت ها ظاهرن در تهران و مشهد انجام شده. در مشهد کنسولگری عربستان را آتش زده اند و در تهران هم مشابه کارهایی کرده اند. من مانده ام که این حماقت ها تا به کی ادامه پیدا خواهد کرد. ما تا کی قرار است این تاریخ لعنتی را تکراری بنویسیم؟ و تا کی قرار است هی حماقت خود را ادامه بدهیم؟ آخر احمق ها، اگر در حال فکر کردن به زدن جرقه های جنگ با عربستان هستید بدانید که در حال بازی کردن در نقشه ی آمریکا برای خاورمیانه ی جدید هستید که آخرین مرحله اش جنگ دو قدرت اصلی منطقه و حذف یا تقلیل قدرت یکی از این دو یا هردو ی آنها است. جنگی که نه پای عربستان به تنهایی که پای کشورهایی همچون پاکستان، ترکیه، قطر و ... به آن باز خواهد شد. اگر در زمان دفاع مقدس در مرزهای غربی جنگ می کردیم حالا از شمال و جنوب و شرق و غرب به ما می تازند. جنگی که محور مقاومت در سوریه و عراق و لبنان را به مرز نابودی می کشاند. چراکه اولویت های کشور ما را تغییر می دهد.

احمق هایی که این بار به سمت سفارت عربستان روانه شدید، شنیدید در اخبار که سفیر ایران را پس از احضار سفیر عربستان احضار کرده اند؟ این برای ایران یک و تنها یک پیام دارد. هر کار بکنید ما مقابله به مثل می کنیم. حالا سفارت عربستان را به آتش می کشید؟ اگر سفیر ایران را دستگیر و بکشند، وی قربانی حماقت شما شده است. خون وی گردن شما هم هست که با حماقت خودتان جان هم وطنتان را به خطر انداختید.

احمق ها، وقت جنگیدن، رو در رو و چشم در چشم الان نیست. در حال حاضر تنها حکومت شیعی منطقه و جهان همین حکومت ایران است. با تمام کاستی هایش ولی پایگاهی است. حالا با حماقت های شما ممکن است جنگی آغاز شود که نه دودش به چشم اسرائیل که دودش به چشم خودمان می رود. این شعار را بنویسید و با خود تکرار کنید و اصلن روی دیوار رو به روی اتاق خود نصبش کنید تا یادتان نرود که دشمن اصلی کیست و چرا کشورهایی نظیر آمریکا و فرانسه و انگلیس و ... هر از چند گاهی یکی از کشورهای اطراف را برای ما شاخ می کند.


++ این احمق ها، وقتی بهشان می گویی که آقای خامنه ای مخالف هستند و ... و قبلن در مورد انگلیس تذکر دادند یا اینکه می گویی صبر کنید ببینید آقای خامنه ای چه می گویند جوابشان یکی است. می گویند آقا گفته اند که شما صبر نکنید و دانشجو باید انقلابی باشد و ... . انقلابی بودن با هوچی گری و تضعیف جبهه ی خودی در یک اقلیم نمی گنجند.


+++ امیدی به بهبود نیست. به نظرم این شبکه های اجتماعی و هرگونه شبکه ای که عده ای بتوانند با آن در ارتباط باشند را در ایران نابود کنند. مردم ما جنبه ی استفاده از شبکه های اجتماعی را ندارند و در یک لوپ معیوب تنها به افزایش حماقت خود می پردازند.


هدهد
۲ نظر

شهید شدن!

بسم الله


این چند روزی که بحث سوریه و ورود آمریکا به جنگ سوریه مطرح بود یه سری مسایلی مطرح شده بود که یه خورده من رو متعجب کرد.

دوستانی شروع کرده بودن که «خب پاشیم بریم سوریه شهید شیم!» و از این دست حرف ها و پست ها. راستش خیلی با خودم فکر کردم که ما هدفمون از جهاد چی هست و در جنگ تحمیلی هدف آدم ها چی بود و ...

به نظرم رسید که رفقای ما آدرس رو دارن اشتباه می رن و شاید بهشون آدرس رو اشتباه دادن!

ببین رفیق،

شهادت مفهوم والایی داره.قبول. ولی هرکی میره جنگ و مجاهده که هدفش شهید شدن نیست! یعنی اگر باشه باید تعجب کرد! کسی که میره مجاهده و جنگ برای حفظ ناموسش و وطنش میره پس اگر هدفش شهید شدن باشه و با اولین خمپاره آرزو کنه که اون باید شهید بشه اون وقت آدرس رو سر و ته میره. جای دفاع از وطن و ناموسش، همون اول جونش رو از دست میده و خلاص. بعد دشمن هم میاد با خیال راحت توی کشورش جولان میده و ...

نکته ی دیگه ای که هست اینه که من یاد ندارم که جایی خونده باشم کسی از بزرگان و بزرگواران آرزوی مردن کرده باشه! چرا که زنده ماندن فرصتی هست برای خدمت بیشتر به خلق خدا و نزدیک شدن به خالق جهان. هرچند خطر لغزیدن هم داره ولی از اون طرف هم هرچه بار سفرت پربارتر زندگی ات در سرای باقی بهتر!

رفقا، شهادت خوب است اما هدف نیست. در مجاهده و جنگ هدف حفظ خود و کشور و ناموس از دست بیگانه و دشمنه. در واقع این طور بگم که
شهادت هدیه ای هست که خدا به مجاهدانی که در راه خدا کشته شده اند میده و می خوام البته تاکید هم کنم که خدا این هدیه رو میده نه بنده های خدا! سعی کنین با خودتون این قضیه رو حل و فصل کنین که وقتی می خواید برید مجاهده بگید دارم میرم جهاد نه اینکه دارم میرم شهید بشم!

فعلن تمام

والسلام

هدهد
۰ نظر
طراح قالب : عرفان قدرت گرفته از بلاگ بیان