هدهد به دو دلیل مورد توجه است: داستان سلیمان نبی(ع) و داستان منطق الطیر عطار

شکست سکوت


بسم الله


در فضا و دنیای مجازی، تقوا سخت است. نشکستن دل سخت تر. به دست آوردن دل شکسته سخت تر تر.

در این دنیا وظیفه انتقال تمام حس ها و فکرها و ... بر عهده کلمات بی جان است و این کلمات ناتوان از انتقال. یک مقداری هم که نویسنده مانند بنده بی هنر باشد، در انتقال این حس ها و فکرها و اندیشه ها، نه تنها ناتوان است بلکه گاهی خرابکاری هم به بار می آورد.

الغرض،

امروز اول شعبان است و مقدمه ورود به رمضان الکریم.

اگر امروز تصفیه روح را شروع نکنیم ورودمان به ماه رمضان مشکل خواهد بود و کاسه گدایی مان برای استفاده از رحمت الهی، شکسته خواهد بود.

این پست یک دلیل خاص دارد و یک دلیل عام.

دلیل خاص این است که دلی شکسته و حالا کاسه چه کنمش مانده برای بنده ی سراپاتقصیر. که دستمان کوتاه است و ...

دلیل عام هم این است که نکند یک وقتی یک دلی را ندانسته شکسته باشم و دل شکسته را به دست نیاورده باشم. دلیل خاص هم عامل رسیدن به این دلیل عام بود.

بنده خاک پای دوستان هستم و اگر دلی را به نادانی شکسته ام، طلب بخشش و حلالیت دارم. اگر به شرط حلال می کنید، هم بگویید تا در صورت توانمندی آن را به جا بیاورم.

این پست را برخلاف آنچه در پست قبل گفتم، «باید» می نوشتم. «باید» سکوتم را می شکستم تا یک وقت کار امروز را به فردا نیافکنم که عمر دست خداست و خدا می داند کدامین نفس ما نفس آخر ست.

«باید» سکوت شکسته می شد و حلالیت طلبیده می شد.

ملتمسانه حلالیت می طلبم از شما.

خاک پایتان،

والسلام

هدهد
۱ نظر

حلالیت مجازی


بسم الله


در راستای پست های آخر سالی، این پست هم لازم بود که زده بشود. البته اول لازم بود و حالا دوباره یادم افتاد که واجب هم بوده است.

فکر کنم قبلن هم گفتم که یکی از آسیب های شبکه های مجازی این است که ما شخصیتی که با ایشان در ارتباطیم را نمی شناسیم و به دلیل اینکه ارتباط تصویری نداریم از ناراحت کردنشان کمتر و سخت تر باخبر می شویم.

معذرت خواهی و حلالیت طلبیدن شاید امروز برای خیلی ها سخت شده باشد. اما اگر کسی به آخرت اعتقاد داشته باشد، آن وقت برایش سخت می شود که کاری که امروز با یک معذرت خواهی کوتاه و ساده ممکن بود حل بشود، آن دنیا تضمینی به حل شدنش به این سادگی وجود ندارد.

من به همین دلیل و با علم به اینکه تا امروز و این ساعت ممکن است صحبت هایی کرده باشم که کسانی را از خود آزرده باشم، بنابراین از همین تریبون و در همین ساعات و روزهای پایانی سال ۱۳۹۴ از همه ی شما دوستان همراه عاجزانه تقاضا دارم که اگر امکان دارد و اگر صلاح می دانید، اگر حرفی یا مطلبی یا کامنتی گذاشته شده و شما را ناراحت کرده بر بنده ببخشید و اگر با پیش شرط قرار هست که این حلالیت را همراه کنید بفرمایید تا درصورتی که در توانم باشد انجام بدهم. در صورتی که در توانم نباشد هم بالاخره در یک سری نشست های مشترک (مثل همین هایی که برای انرژی هسته ای قراره انجام بشود) به توافقاتی می رسیم دیگر.

برخی کامنت های این پست ممکن است نمایش داده نشود که علت دارد. :)

بنابراین حلال کنید که سرحال تر و سرزنده تر وارد سال جدید بشویم.

سرتان سلامت

هدهد
۵ نظر
طراح قالب : عرفان قدرت گرفته از بلاگ بیان